اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

اگر نه باده غم دل ز ياد ما ببرد

نهيب حادثه بنياد ما ز جا ببرد

اگر نه عقل به مستي فروکشد لنگر

چگونه کشتي از اين ورطه بلا ببرد

فغان که با همه کس غايبانه باخت فلک

که کس نبود که دستي از اين دغا ببرد

گذار بر ظلمات است خضر راهي کو

مباد کآتش محرومي آب ما ببرد

دل ضعيفم از آن مي کشد به طرف چمن

که جان ز مرگ به بيماري صبا ببرد

طبيب عشق منم باده ده که اين معجون

فراغت آرد و انديشه خطا ببرد

بسوخت حافظ و کس حال او به يار نگفت

مگر نسيم پيامي خداي را ببرد