صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

صبا ز منزل جانان گذر دريغ مدار

وز او به عاشق بي دل خبر دريغ مدار

به شکر آن که شکفتي به کام بخت اي گل

نسيم وصل ز مرغ سحر دريغ مدار

حريف عشق تو بودم چو ماه نو بودي

کنون که ماه تمامي نظر دريغ مدار

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است

ز اهل معرفت اين مختصر دريغ مدار

کنون که چشمه قند است لعل نوشينت

سخن بگوي و ز طوطي شکر دريغ مدار

مکارم تو به آفاق مي برد شاعر

از او وظيفه و زاد سفر دريغ مدار

چو ذکر خير طلب مي کني سخن اين است

که در بهاي سخن سيم و زر دريغ مدار

غبار غم برود حال خوش شود حافظ

تو آب ديده از اين رهگذر دريغ مدار