بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

بيا و کشتي ما در شط شراب انداز

خروش و ولوله در جان شيخ و شاب انداز

مرا به کشتي باده درافکن اي ساقي

که گفته اند نکويي کن و در آب انداز

ز کوي ميکده برگشته ام ز راه خطا

مرا دگر ز کرم با ره صواب انداز

بيار زان مي گلرنگ مشک بو جامي

شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز

اگر چه مست و خرابم تو نيز لطفي کن

نظر بر اين دل سرگشته خراب انداز

به نيم شب اگرت آفتاب مي بايد

ز روي دختر گلچهر رز نقاب انداز

مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند

مرا به ميکده بر در خم شراب انداز

ز جور چرخ چو حافظ به جان رسيد دلت

به سوي ديو محن ناوک شهاب انداز