دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز

دلم رميده لولي وشيست شورانگيز

دروغ وعده و قتال وضع و رنگ آميز

فداي پيرهن چاک ماه رويان باد

هزار جامه تقوا و خرقه پرهيز

خيال خال تو با خود به خاک خواهم برد

که تا ز خال تو خاکم شود عبيرآميز

فرشته عشق نداند که چيست اي ساقي

بخواه جام و گلابي به خاک آدم ريز

پياله بر کفنم بند تا سحرگه حشر

به مي ز دل ببرم هول روز رستاخيز

فقير و خسته به درگاهت آمدم رحمي

که جز ولاي توام نيست هيچ دست آويز

بيا که هاتف ميخانه دوش با من گفت

که در مقام رضا باش و از قضا مگريز

ميان عاشق و معشوق هيچ حائل نيست

تو خود حجاب خودي حافظ از ميان برخيز