باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

باغبان گر پنج روزي صحبت گل بايدش

بر جفاي خار هجران صبر بلبل بايدش

اي دل اندربند زلفش از پريشاني منال

مرغ زيرک چون به دام افتد تحمل بايدش

رند عالم سوز را با مصلحت بيني چه کار

کار ملک است آن که تدبير و تامل بايدش

تکيه بر تقوا و دانش در طريقت کافريست

راهرو گر صد هنر دارد توکل بايدش

با چنين زلف و رخش بادا نظربازي حرام

هر که روي ياسمين و جعد سنبل بايدش

نازها زان نرگس مستانه اش بايد کشيد

اين دل شوريده تا آن جعد و کاکل بايدش

ساقيا در گردش ساغر تعلل تا به چند

دور چون با عاشقان افتد تسلسل بايدش

کيست حافظ تا ننوشد باده بي آواز رود

عاشق مسکين چرا چندين تجمل بايدش