ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم

ما بي غمان مست دل از دست داده ايم

همراز عشق و همنفس جام باده ايم

بر ما بسي کمان ملامت کشيده اند

تا کار خود ز ابروي جانان گشاده ايم

اي گل تو دوش داغ صبوحي کشيده اي

ما آن شقايقيم که با داغ زاده ايم

پير مغان ز توبه ما گر ملول شد

گو باده صاف کن که به عذر ايستاده ايم

کار از تو مي رود مددي اي دليل راه

کانصاف مي دهيم و ز راه اوفتاده ايم

چون لاله مي مبين و قدح در ميان کار

اين داغ بين که بر دل خونين نهاده ايم

گفتي که حافظ اين همه رنگ و خيال چيست

نقش غلط مبين که همان لوح ساده ايم