بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد

بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشاني داد

که تاب من به جهان طره فلاني داد

دلم خزانه اسرار بود و دست قضا

درش ببست و کليدش به دلستاني داد

شکسته وار به درگاهت آمدم که طبيب

به موميايي لطف توام نشاني داد

تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش

که دست دادش و ياري ناتواني داد

برو معالجه خود کن اي نصيحتگو

شراب و شاهد شيرين که را زياني داد

گذشت بر من مسکين و با رقيبان گفت

دريغ حافظ مسکين من چه جاني داد