مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

مرا به رندي و عشق آن فضول عيب کند

که اعتراض بر اسرار علم غيب کند

کمال سر محبت ببين نه نقص گناه

که هر که بي هنر افتد نظر به عيب کند

ز عطر حور بهشت آن نفس برآيد بوي

که خاک ميکده ما عبير جيب کند

چنان زند ره اسلام غمزه ساقي

که اجتناب ز صهبا مگر صهيب کند

کليد گنج سعادت قبول اهل دل است

مباد آن که در اين نکته شک و ريب کند

شبان وادي ايمن گهي رسد به مراد

که چند سال به جان خدمت شعيب کند

ز ديده خون بچکاند فسانه حافظ

چو ياد وقت زمان شباب و شيب کند