چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

چرا نه در پي عزم ديار خود باشم

چرا نه خاک سر کوي يار خود باشم

غم غريبي و غربت چو بر نمي تابم

به شهر خود روم و شهريار خود باشم

ز محرمان سراپرده وصال شوم

ز بندگان خداوندگار خود باشم

چو کار عمر نه پيداست باري آن اولي

که روز واقعه پيش نگار خود باشم

ز دست بخت گران خواب و کار بي سامان

گرم بود گله اي رازدار خود باشم

هميشه پيشه من عاشقي و رندي بود

دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمسار خود باشم