گر از این منزل ویران به سوی خانه روم

گر از اين منزل ويران به سوي خانه روم

دگر آن جا که روم عاقل و فرزانه روم

زين سفر گر به سلامت به وطن بازرسم

نذر کردم که هم از راه به ميخانه روم

تا بگويم که چه کشفم شد از اين سير و سلوک

به در صومعه با بربط و پيمانه روم

آشنايان ره عشق گرم خون بخورند

ناکسم گر به شکايت سوي بيگانه روم

بعد از اين دست من و زلف چو زنجير نگار

چند و چند از پي کام دل ديوانه روم

گر ببينم خم ابروي چو محرابش باز

سجده شکر کنم و از پي شکرانه روم

خرم آن دم که چو حافظ به تولاي وزير

سرخوش از ميکده با دوست به کاشانه روم