شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان

شاه شمشادقدان خسرو شيرين دهنان

که به مژگان شکند قلب همه صف شکنان

مست بگذشت و نظر بر من درويش انداخت

گفت اي چشم و چراغ همه شيرين سخنان

تا کي از سيم و زرت کيسه تهي خواهد بود

بنده من شو و برخور ز همه سيمتنان

کمتر از ذره نه اي پست مشو مهر بورز

تا به خلوتگه خورشيد رسي چرخ زنان

بر جهان تکيه مکن ور قدحي مي داري

شادي زهره جبينان خور و نازک بدنان

پير پيمانه کش من که روانش خوش باد

گفت پرهيز کن از صحبت پيمان شکنان

دامن دوست به دست آر و ز دشمن بگسل

مرد يزدان شو و فارغ گذر از اهرمنان

با صبا در چمن لاله سحر مي گفتم

که شهيدان که اند اين همه خونين کفنان

گفت حافظ من و تو محرم اين راز نه ايم

از مي لعل حکايت کن و شيرين دهنان