بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن

بهار و گل طرب انگيز گشت و توبه شکن

به شادي رخ گل بيخ غم ز دل برکن

رسيد باد صبا غنچه در هواداري

ز خود برون شد و بر خود دريد پيراهن

طريق صدق بياموز از آب صافي دل

به راستي طلب آزادگي ز سرو چمن

ز دستبرد صبا گرد گل کلاله نگر

شکنج گيسوي سنبل ببين به روي سمن

عروس غنچه رسيد از حرم به طالع سعد

به عينه دل و دين مي برد به وجه حسن

صفير بلبل شوريده و نفير هزار

براي وصل گل آمد برون ز بيت حزن

حديث صحبت خوبان و جام باده بگو

به قول حافظ و فتوي پير صاحب فن